Çorumlu Şairlerden Şiirler

Administrator tarafından yazıldı

KINALI AŞŞIĞIMI ÖZLÜYORUM

Gözlerim doluyor, hatırladıkça çocukluğumu,
Özlüyorum kurşun döktüğüm kınalı aşşığımı,
O cıvıl cıvıl bebeklerle dolup taşan sokağımı,
Nasıl unuturum bana çaputtan top diken anamı..

Koşupta sürdüğüm telden dönen çemberimi,
Bana maniler söyleyipte uyutan yaşlı ebemi,
Çiğdem gezipte kapılarını çaldığım mahellemi,
Nasıl hatırlamam cız,cıbıldak çimdiğim çeşme oluğunu..

Ah… saklayamadım düşünüpte yaptığım boyalı deşeneğimi,
Torunlarıma hatıra bırakamadım kuşlastiğimi,
Bazen çırak oldum istedim amcalardan şaardenliğimi,
Unutamıyorum okkelini bozupta ağlattığım kız kardeşimi..

Güvercin takla, sinembitti derken sokağa koştuğumuz,
Arasıra taşlarla kafadan pekmezler akıttığımız,
Düğünler olupta kıyıdan, tuğladan neşeyle baktığımız,
Güyayı, gelini, kızı biz şergadalarla güzeldi sokağımız…

Tokmağı işlemeli, kanatlı kapıları arıyorum içim buruk,
Kana kana içirirdi bir taş çalkamayı bana susuzluk,
Ayaklarımız cılbak üşütmüyordu bizi donsuzluk,
Özlenecek aranacak ölene denk bizim çocukluk..

Kerpiçten yapılmış, kireçten boyalı eski evimizi,
Haymalığında anamı, bacımı bekleyen tokacıyla tekne taşını,
Tandırında pişen yufkası, tarhanası hedik aşını,
Nasıl unuturum ağrıyan başların patetesle sarılışını..

Hamambiç oynardık, çocukluk işte çamurla çökekle,
Islanmadan zevk alır, korkmaz oynardık kazla, ördekle,
Karnımız doyardı sokakta, mayalı, katmer, çörekle,
Nasıl sever, nasıl oynardık mahellemizin maskotu köpekle..

Aşşığımı, çenberimi, deşeneğimi, tahtalı kuşumu özlüyorum,
Kerpiç duvarlarına yazılar yazdığım, mahellemi arkadaşlarımı,
Toplarını alıp, okkelini bozduğum, ipleriyle hopladığım kızları,
Camlarını kırıpta biton sopa yediğim amcalarımı özlüyorum…

Yıllar ötesine gittim o güzel günleri yaşar oldum,
Kavgalar edip kafa yardığım arkadaşları gönlümde buldum,
Ne söylesek boş, anılar hatıralar böylede güzel,
Şimdi beyaz saçlarımla çocuklara dede oldum…

Yazan: Memduh TULUK

ANAMI ÖZLEDİM

BAKIŞMANIN ŞİİRİ

Duru ve mat yüzünde gözlerim dolaştı da
Seni çok yakın buldum gönlümde ağlayana
Susayan ruhum sende kaynağa ulaştı da
Kavuştum sende ancak eşsiz bir çağlayana Körpe genç çizgilerin seçilmişleri sende
En tatlı manaları şen gözlerin taşırlar
Dayanılmaz istekler dinse biraz gelsen de
Kıvırcık kirpiklerin gözünden kamaşırlar Çoğalan bir ateşle suları yarıyorum
Düştüm gözlerindeki deniz derinliğine
Gözleri deniz renklim ah seni arıyorum
Artık kavuştur ruhum beni serinliğine
Yazan : Mazlum Kenan KÖSTEKÇİ
Kaynak: 14.y.y.’dan Günümüze Çorumlu Şairler Abdullah ERCAN

Gönül gönül derler, gördüm gönülü
Kırdı kollarımı, büktü belimi
Ben isterim her mecliste yarimi
Yaz olmazsa meclis bana haramdır.

Bana gül diyorlar neme güleyim
Gönül gamlı iken gülünmez imiş
Alnıma yazılmış bir kara yazı
O da mahşere dek silinmez imiş

Evlerinin önü bağınan bağlar
Koçyiğit atını çayıra bağlar
O yar benim, ben o yarin olmazsam
İslamlar durur, gavurlar ağlar.

Yürü yarim yürü yolundan kalma
Her yüze güleni dost olur sanma
Ölümden korkup ta sen geri durma
Yiğidin alnına yazılan gelir.

Kırmızı güllerden aldım tohumu
Yolcu idim alamadım uykumu
Varın söylen o nazlı yarime
Esen rüzgarlardan alsın kokumu

Kırmızı gül olsan daldan almazdım
Beri benzer olsun ben de sevmezdim
Olur olmaza gönül vermezdim
Aman Allah kavuştur o yare.

Cevahir taşına kıymet biçilmez
Varıp erbabına danışmayınca
Azrail gelse de canımı vermem
Sevdiğim gelip kavuşmayınca

Yücesine çıktım seyran eyledim
Yarinen gezinen bağlar perişan
Kulak verdim etrafımı dinledim
Bir ben değil cümle alem perişan

Karşıdan karşıya olur mu öyle
Efkarın var ise gel bana söyle
İki ilim koynumda merhamet eyle
Merhametsiz yare düştüm neyleyim.

Akşam oldu bu gün niye aşmıyor
Deli gönül bildiğinden şaşmıyor
Doldurdum badeyi verdim eline
Yarim zehir vermiş diye içmiyor

Kaşlarını kömürden mi yarattın
Yüreğini demirden mi yarattın
Ben sana ne yaptım ey zalim felek
Elleri çift, beni tek mi yarattın?

Benim yarim ermeniden ermeni
Kadir mevlam bu sevdadan kes beni
Götür yarin kapısına as beni
Desinler ki yari için can verdi.